Samenvatting: 
Symbolisch sprookje over de groei van een kleine jongen naar levenswijsheid.

Recensie: 
De bekende Tachtiger (1860-1932) schildert hier het geestelijk groeiproces van een kind, de kleine Johannes. De ontwikkeling van jongen tot man wordt in vier stadia weergeven: de tijd van de fantasie (Windekind), de periode van vragen stellen (Wistik), de periode van onderzoek (Pluizer) en het stadium waarin het goddelijke wordt gezocht. 
In subtiele bewoordingen worden de mens en zijn godsdienst bekritiseerd. Johannes beleeft het conflict tussen gevoel en materialisme en ondergaat de strijd tussen schoonheidsbeleving en goedheid. Het gevoel overwint, de schoonheid wordt erkend en in goedheid wordt geleefd. Dit klank- en kleurrijke natuursprookje boeit een grote lezerskring vanaf 13 à 14 jaar. 
Geen inleiding of nawoord, in tegenstelling tot bijvoorbeeld de Salamander Klassiek-editie waar een relevant gedeelte was toegevoegd uit 'Tweespalt', de Van Eeden-biografie van Jan Fontijn. 
Paperback; normale druk. 

Doelgroep: 

Athenaeum–Polak & Van Gennep, 2003



‘Veel uitgevers hebben zich aan De kleine Johannes gewaagd’, zegt Daniël Mok. ‘Maar vaak met de oude typografie. Ook Athenaeum-Polak & Van Gennep heeft een gelijmde paperback uitgegeven, en wel met een eigenaardig, homo-erotisch omslag met daarop een jongetje van zo’n twaalf jaar met een ontbloot bovenlijfje. 

Johan Polak zou waarschijnlijk gezegd hebben: 'schitterend voor boven mijn bed, maar niet als omslag voor dit boek!’

Bron: Boekblad

De omslagfoto is van Arthur Tress en genomen in het Central Park (1985).


Tekst achterplat:

Nog altijd de grootste mijlpaal in de geschiedenis van de Nederlandse letterkunde is het jaar 1885, met de oprichting van het tijdschrift De Nieuwe Gids. Het eerste nummer opende met de eerste aflevering van iets wat op het eerste gezicht een sprookje voor kinderen leek. En niet alleen op het eerste gezicht: de laatste aflevering van het sprookje besluit met de woorden: 'Wellicht vertel ik u eenmaal meer van de kleine Johannes, doch op een sprookje zal het dan niet meer gelijken.' Toch was dat sprookje op zijn plaats als boegbeeld van de Beweging van Tachtig: het is nog steeds een van de klassieke teksten, niet alleen van die beweging, maar van de Nederlandse letterkunde als geheel.

Dr. Frederik van Eeden (1860-1932) vond de Sarphatistraat de mooiste plek van Europa, en was dus de wonderlijkste kerel die Nescio ooit had ontmoet. Hij was psychiater, wereldverbeteraar, romancier (Van de koele meren des Doods), dichter en nog veel meer. 


Adverteren bij Daisycon
 
Make a Free Website with Yola.